”VEKÂLETEN DEMOKRASİ” İLE VEKÂLETEN OTOKRASİ ARASINDA TÜRKİYE

  Giriş Türkiye’nin yüzyıldan biraz fazla süre önce başlamış olan demokratikleşme çabaları bugüne kadar maalesef kurumsallaşmış ve pekişmiş bir demokratik rejimle sonuçlanmış değildir. Pekişmiş bir demokrasiye ulaşmak şöyle dursun, Türkiye’nin demokratikleşme girişimi sık sık sivil destekli askerî müdahalelerle kesintiye uğramış, öyle olmadığı zamanlarda da kurumsallaşmış bir vesayet rejiminin cenderesine mahkûm olmuştur. Eklemek gerekir ki, vesayet…

Read More

NEDEN BU KADAR ÇOK ”HAİN”İMİZ VAR?

    Yıllar önce ‘’İhanet Demeden Konuşamaz Mıyız?’’ başlıklı bir yazı yazmıştım. O yazıyı yazmaya beni sevk eden, Türkiye’de siyasetçilerin birbirlerine karşı çok sıkça ‘’ihanet’’ suçlaması yönelttikleri gerçeği idi. Gerçekten de, ‘ihanet’’ ve ‘‘hain’’ yaftası öteden beri Türkiye’nin hâkim siyasî dilinin vazgeçilmez malzemelerinden biri olmuştur. Açıktır ki, ‘’ihanet’’ ithamlarının havada uçuştuğu bir ortamda siyasî partilerin…

Read More

ALTAN’LAR, ILICAK VE ERGENEKON

Ahmet Altan ile Nazlı Ilıcak’ın üç yıldan fazla bir süredir zorla içinde tutuldukları esir kampından nihayet tahliye edilmelerinin ve bu arada Mehmet Altan’ın da beraat etmesinin son zamanların en sevindirici gelişmelerinden biri olduğuna kuşku yok. Keşke üçü birden beraat etseydi. Etmeleri de gerekirdi, çünkü evrensel insan hakları ve ceza hukuku açısından ortada suç diye bir…

Read More

ÇIKIŞ YOK (MU?)

Türkiye’nin bugün içinde bulunduğu durum hiç iyi değil. Bu ‘’iyi olmama’’ hali ülkenin genel gidişatının kötü olmasıyla sınırlı da değil. En az bunun kadar, hatta belki de bundan önemli olan, insanların bu durumu artık kanıksamış olmaları… Bu ise içine saplandığımız bataktan bir ‘’çıkış’’ ümidi yeşertmemizi zorlaştırıyor! Evet, bugün bir yandan rejim özgürlük ve demokrasiyle neredeyse…

Read More

DİN DAYATMA İLKELLİĞİNDEN VAZGEÇMEK

  Üç ay kadar önceki bir facebook paylaşımımda şöyle yazmıştım: ‘’İster dindar isterse lâik olsunlar, ‘kesin inançlılar’ (true believers) kendi inancının ’kesin olarak doğru’, hatta ’yegâne doğru’ olduğuna inananlar değil, aynı zamanda kendi doğrusunun başkaları için de zorunlu doğru olduğuna inananlardır.’’ Bu zihniyete, daha bildik bir terimle, bağnazlık da diyebilirsiniz. Bugün tam da böyle bir…

Read More

PRETORYENİZM, YENİÇERİCİLİK VE DEMOKRASİ

  Önce, gazetemiz yazarlarından Yağmur Atsız’ın 21 Temmuz tarihli yazısından bir alıntı: “Eski Roma’da “Praetoriani Lejyonu” (M.Ö. 40 civârı – M.S. 312) bir hassa birliği olarak yaklaşık 350 sene sürdü ve hem devletin hem milletin başına belâ kesilip kanlı şekilde târih sahnesinden silindi. /Rusya’da “Stryeletsi” (Okçular) adlı hassa alayı 148 sene sürdü (1550-1698) ve hem devletin…

Read More

DEMOKRASİ, ÖZERKLİK VE KÜRT TALEPLERİ

  Giriş “Özerklik”in son zamanlarda gitgide demokratik siyasal gündemin gözde kavramlarından biri haline gelmesi esas olarak ulus-devlet modelinin epey bir süredir yaşadığı “kriz”le ilgilidir. Bu modelin dayandığı “türdeş toplum” (cemaat olarak millet) varsayımının “insanlık durumu”nun gereklerine uymadığı her geçen gün daha iyi anlaşılmaktadır. Bu varsayım toplumsal varoluşun kendiliğinden çeşitliliğinin gereklerine de açıkça ters düşmektedir. Gerçekten…

Read More

EĞİTİM, ÜNİVERSİTE VE SİVİL TOPLUM

  Eğitim ve üniversite temalarını “sivil toplum”la bağlantılı olarak düşünmek bugün bize garip geliyor. Çünkü, modern toplum bu iki önemli toplumsal kurumun sivil toplumla olan tarihsel bağlantısını büyük ölçüde koparmış ve onları neredeyse tamamen devletin birer işlevi ve uzantısı haline dönüştürmüştür. Oysa, gerek eğitim gerekse üniversite tarihsel kökleri bakımından sivil nitelikte olan faaliyet ve kurumlardı….

Read More

TÜRKİYE BARIŞÇILIĞI BAŞARABİLİR Mİ?

  ‘’Barışın yolu diye bir şey yoktur, barış yolun kendisidir.’’ ‘’Toplum’’ dediğimiz ortak varoluş tarzı herkesi yararlandıran bir işbirliği girişimidir. Toplum olmaktan elde edilecek olan ortak yararın veya kazancın garantisi ise barıştır. Başka bir anlatımla, barış toplumun insanca var oluşunun şartlarından biridir; toplum barış içinde bir işbirliği düzenidir. Barışın olmadığı yerde ne insanların özgürlüğü güven…

Read More

BİR VESAYET KURUMU OLARAK DEVLET

  Sorsanız, hemen hemen herkes vesayete karşıdır; herkes vesayetin aklı başında, yetişkin insanlara göre olmadığını düşünür. Böyle olması da doğaldır, çünkü vesayet insanlara çocukmuşlar gibi veya yapıp ettiklerinin idrakinde değilmişler gibi muamele etmeyi öngörür. Vesayetçi yapı ve kurumların aklî melekeleri yerinde olan onurlu insanları rahatsız etmesi bundan dolayıdır. Paternalizm de vesayetle aynı mantığa dayanır. Kant’ın…

Read More